10 febrero 2018

Arredor de si






Himno Galego
Os Pinos (Escrito: 1890/Estrenado: 1907) Música: Pascual Veiga Letra: Eduardo Pondal



Novela imprescindible na historia da literatura galega.

ARREDOR DE SI tamén se pode considerar a biografía espiritual dos homes da xeración Nós.

Ramón Otero Pedrayo (Ourense, 1888 - Trasalba, 1976) conta a historia dunha descuberta:

a de Galicia e a súa cultura. Rexa, ben construida, cunha prosa efectiva que transmite ao lector o

pulo da narración, esta obra situou a novela galega na vangarda da época.

29 diciembre 2017

Fahrenheit 451





Corre caballito. Serenata Guayanesa


Äs veces métome no metro ou nos bares e póñome a escoitar, ¿e sabes o que?
- ¿O que?
- A xente non fala.
- ¡Como non van falar!
- Non falan, non, non falan de nada. Enumeran unha serie de coches, pezas de roupa ou comidas e comentan: "¡xenial!" pero todos falan do mesmo e ninguén di cousas distintas dos demais.

¡Montag! ¿Que che fixo abandonar o lume?
- Non o sei. Temos todo o necesario para ser felices  e mais non o somos, hai algo que non funciona. O único que sei con certeza que falta son os libros que queimei nos últimos dez ou doce anos. Por eso concluín que a literatura nos podería servir de axuda.

Cando abriu a boca era Clarisse a que pronunciaba aquelas palabras, ¿non é certo que os bombeiros apagaban o lume en vez de provocalo e avivalo?
- ¡Esa si que é boa!
Stoneman e Black sacaron o regulamento, que contiña unha breve historia dos Bombeiros dos Estados Unidos de América. Abrírono por unha páxina para que Montag a lese, aínda que xa sabía o que poñía.

Creados en 1790 para queimar libros de influencia inglesa nas Colonias. Primeiro bombeiro: Benjamin Franklin.
NORMA
1.Responder axiña a alarma.
2.Prender o lume con rapidez.
3.Queimalo todo.
4.Informar inmediatamente ao cuartel.
5.Permanecer alerta en caso de producirse más alarmas.

09 noviembre 2017

A morte do meu pai







Mestres das catedrais galegas

A morte do meu pai. Unha historia, un mar de sentimentos, un relato persoal que se fai. ao mesmo tempo, universal ao vernos reflectidos nos episodios, nas reflexións, nas arelas e nas angustias, medo e dor, pero tamén esperanza, calma e resignación . . . E retranca. E anacos de historia persoal que transcenden e se converten en leccións de vida que nos explican o pasado (a proclamación da República, a Guerra Civil como soldado e as relacións humanas)
.
Vida e morte mesturadas, collidas da man nun hospital.

Literatura con maiúsculas, con emocións que se engolen ou atragoan e verbas que chegan ao corazón como brasas quentes e atrapan os nosos pensamentos como meigallos. Os seus efectos non esmorecen cando remata a súa lectura. Calquera sopro pode avivecer as palabras. A morte do meu pai: un libro que os lectores farán seu. como se foran o narrador ou o protagonista.



19 septiembre 2017

Ollos de auga

Rúa Gamboa. Vigo




Pousa. Pousa. A RODA 

Leo Caldas atravesou a rúa do Principe, cruzou a Porta do Sol, e pasou debaixo da arcada que noutro tempo fora unha das portas da cidade vella. Descendeu polo empedrado deixando a dereita a biblioteca universitaria e a casa episcopal. Tomou a canella que levaba á concatedral, foi en dirección oposta ao templo e baixou pola rúa Gamboa.
Non víu na balconada , a desluada rapaza, que ensimesmada nunha cadeira,  non lía relatos de dous patacos, senón "A conxura dos necios" de John K.Toole. Gabrielle tampouco o víu a el. Non se viron.

Pola quella abaixo, diante da porta da taberna A Esmorga, Xosé Caldo Caletre, sopraba o canón fumeante do seu "Colt" 45. "Ninguén dobra a esquina, sen pagar", rosmou.
 Disparáralle a faldriqueira e con tino déralle no peto, que agora soltaba moedas a carradas: céntimos, pesos, reais,  perroas, patacos, dous marabedís  e até un dobrón, que  tintineaban pola Porta  Gamboa, entre o rebulicio dos moitos clientes de cervexa do Corredor. O arce xaponés do cruzamento, era testemuña de que todas xuntas, non valían un patacón.

Atónito, Leo Caldas, entrou ao mesmo tempo n´A Esmorga, na Lideira e no Grial.

Dende fora podía pasar por unha taberna inglesa, con listóns de madeira escura encadrando a pequena fachada branca. Os marcos da porta e das fiestras de cristal biselado eran da mesma madeira. A entrada, cuberta por un telladiño de lousa a dúas augas, facía unha biseira sobre a beirarrúa. 

Dentro, santos bebedores, mollaban a palabra cos godellos, ribeiros e albariños de Christine e Raphael, falando de todo e de nada,  con paixón e  sabedoría e practicando a máxima de Beaudelaire: "Sede sempre poetas, aínda que for en prosa". Cronistas dun tempo.

Domingo Villar. Ollos de auga. Editorial Galaxia.  (Masa coral: santos bebedores)

05 julio 2017

Pode que hipotecados, mais nunca dasafiuzados.





Enrique Granados. Andaluza

Se collemos unha hipoteca de capital C, por n anos, cun  interese anual i, debemos calcular a anualidade  que podemos pagar, para evitar un penoso desafiuzamento.

Exemplo:Un capital C=100.000 €, a retornar en 15 anos, cun intereses do 3 % anual  (poñémolo
 en tanto por 1, 3/100 = 0.03),  deberiamos pagar unha anualidade de:

                     n                                                     15
        C* i (1+i)                  100.000 * 0,03 (1 + 0,03)        3.000 * (1,5580)    
A =  --------------         A =   --------------------------------- =   -----------------------------  =   8.376 €
               n                                       15                              1,5580 - 1
        (1+i)  - 1                      (1 + 0,03)  - 1

Nos 15 anos pagariamos 8.376 € * 15 = 125.642 € (capital + xuros).

Se os pagos foren mensuais,  i=0,03/12 = 0,0025.        15 anos * 12 meses = 180 pagos
                                            180
100.000 * 0.0025 (1 + 0.0025)
--------------------------------------     =   690, 6 €
                          180
          ( 1 +0.0025)  - 1

Ao remate 690,6 * 180  = 124.311,6 €